آهنگ تلخی مدام

ای تلخیه مدام

کدام کام کدام

مرا رها کند

از این غم جان سوز

دوباره سرفه شوی

به قلب من که رسی

داغ خواهد کرد

غمت مرا هر روز

نشسته‌ای به کنار

رو دیده‌ای که قرار

ندارم‌و بی گدار

به آب نمیزنی

برای تشنگیم

تمام خستگیم

شبیه بچگیم

به خواب نمیزنی

شبی که تو رفتی

غبار اندوهی

هزار ساله نشست

ارام بر دوشم

کنار خنده ی تو

دل تپنده ی تو

هنوز جا مانده

تمام آغوشم

از رو ی شاخه ی من

پریدی و پرواز

چقدر با چشمانت

غریبگی می کرد

نگفته ای با خود

یکی در این خانه

به عشق تو یک عمر

داشت زندگی می کرد