آهنگ پریشانی عشق

عاشقی بر من پریشانت کنم

کم عمارت کن که ویرانت کنم

گر دو صد خانه کنی زنبوروار

چون مگس بی‌خان و بی‌مانت کنم

تو بر آنک خلق را حیران کنی

من بر آنک مست و حیرانت کنم

گر که قافی تو را چون آسیا

آرم اندر چرخ و گردانت کنم

ور تو افلاطون و لقمانی به علم

من به یک دیدار نادانت کنم

بر سر گنجی چو ماری خفته‌ای

من چو مار خسته پیچانت کنم

چند می باشی اسیر این و آن—

گر برون آیی از این آنت کنم

ای صدف چون آمدی در بحر ما—

چون صدف‌ها گوهرافشانت کنم